Monday, August 07, 2006

+ ... ความยุ่งยากในชีวิต ... +



ครั้งหนึ่ง โรเบิร์ต ฟูลจัม นักเขียนคนโปรด เคยบอกเอาไว้ว่า ...

If you break your neck,
if you have nothing to eat,
if your house is on fire,
then you got a problem.


Everything else is inconvenience.

อยากจะเขียนจดหมายน้อยพับให้ได้ขนาดจิ๋วแล้วผูกไว้กับข้อเท้าของนกพิราบ (ขอตัวที่ไม่เป็นหวัด) ไปบอกคุณลุงที่ตอนนี้อาศัยอยู่บน boat house ที่อ่าวไหนซักอ่าวของอเมริกาว่า...

"To pursue a Master degree in the US is definitely A PROBLEM!"

ฮ่วย!!!

สำหรับผู้ที่บังเอิญได้ผ่านเข้าไปอ่านบล็อกของข้าเจ้าในmsnบางครั้งบางคราวก็คงจะพอรู้ว่า เมื่อเร็วๆนี้เพิ่งได้ลาภมาอย่างหนึ่ง...

ลาภนี้เป็นสัตว์ไม่มีขา เดินเองไม่เป็น ต้องให้เราเดินเข้าหา วิ่งสู้ฟัด คลุกวงในจนกรรมการมองเห็นไม่ถนัด แล้วเราก็ฉกตัวมันมาได้อย่างมึนๆ

เออ... พอเขียนไปก็เพิ่งนึกออกนะเนี่ย... ว่าช่วงก่อนไปยืนอ่านดวงจากหนังสือคู่สร้างคู่สม (ของพี่เค้าแม่นจริงๆ) แถวท่าพระจันทร์ เค้าบอกว่าจะได้ทุกขลาภ เป็นลาภที่มาพร้อมความทุกข์ (อันใหญ่หลวง)

เอาเหอะ... ไม่ว่าจะอย่างไร สุดท้ายก็ได้มาละ ไอ้ลาภที่ว่า...


ตอนนี้เลยกำลังหัวปั่นเป็นที่สุดกับการหามหา'ลัยเรียนด้าน journalism ...

เนื่องจากว่าอีพวกมหา'ลัยเริ่ดๆ หลักสูตรดีๆที่เดี๊ยนหวังไว้เนี่ย ค่าเรียนมันแพงระยับอ่ะดิ...

ได้ทุนฟุลไบรท์แล้วก็จริง แต่ถ้าอยากเสนอหน้าเข้าไปอยู่ในรั้วของบรรดามหา'ลัยไอวี่ลีก... ก็จะต้องรีดเลือดจากคู่สามีภรรยาที่อยู่บ้านเดียวกับเรา (aka พ่อและแม่) อย่างหนักหนา...

พนักงานบริษัท (ที่สถานะทางการเงินแปรผันตรงตัวกับความมั่นคงของวิกฤติการณ์ทางการเมืองในประเทศ) ที่มีพ่อแม่เป็นข้าราชการเช้าชามเย็นห้าชาม ก็เซ็งเลยดิ ... น้องสาวหน้าตางั้นๆ ก็ยังเรียนม.ปลายอยู่ ถ้าจะต้องเอาเงินมาทุ่มให้ข้าเจ้าไปเรียนต่อแล้วพวกเขาทั้งสามจะเอาอะไรกิน!!!



Columbia - Berkeley - USC - Northwestern จ๋า ... ข้าเจ้าขอทำใจลาล่วงหน้าไว้ก่อน ....

เอาวะ... คงต้องเบนเข็มมาหามหา'ลัยรัฐตามหัวเมืองประเทศราช...

นี่ยังมิพักต้องเอ่ยถึงการสอบ GRE อี๊ก... ฮ่วย... พื้นที่สามเหลี่ยม หายังไงแล้วนะ? 1/2 x สูง x ฐาน ใช่มะ? แล้วสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนล่ะ???


ไตรภพ ลิมปพัทธ์
ชอบพูดเวลาสัมภาษณ์แขกรับเชิญที่ชีวิตรันทดๆหน่อยในรายการ ทไวไลท์ โชว์ ของเขาบ่อยๆ ว่า "ชีวิตไม่ง่ายเลยนะครับ"

อยากให้คุณไตรภพมาอ่านบล็อกนี้แล้วมอบรถเข็นจากรายการฝันที่เป็นจริงให้ห้าร้อยคัน จะแจกให้คนที่อ่านบล็อกมารับไปช่วยขายหาเงินเข้ากองทุนพันธมิตรประชาชนเพื่อการศึกษาในโลกประชาธิปไตยของลูกปลา (People's Alliance for LookPla's Education in the Democratic World - PALPDW) ซักกะหน่อย ...

.
.
.

ป.ล. วันนี้แวะซื้อของที่เซเว่นหน้าปากซอย ... สงสัยยืนอ่านหนังสือก็อสซิปสตาร์ที่แผงในร้านนานไปหน่อย ตอนไปจ่ายเงิน พนักงานคิดเงินเลยถามย้ำแล้วย้ำอีกว่าแน่ใจแล้วหรือว่าจะซื้อผลิตภัณฑ์ดังกล่าวจริง ...


ทำไมฟะ ... คนอยากเจ๋อเรื่องชาวบ้านนี่ซื้อไม่ได้เลยใช่มะ น้ำแร่เอเวียงเนี่ย!!!


เสียอิมเมจเลย ... คราวหน้าต้องหยิบ oops ขึ้นมาอัพเกรดตัวเองซะหน่อย ... เอ... หรือจะเป็นดาราเดลี่ดี???

2 comments:

Anonymous said...

Believe it or not, i realized that you have this blog..just today..
-_-'

Anonymous said...

oh..that was me, da dudie :D