+ . . . น่าขาย หรือ ขายหน้า ... +

ฮ่าฮ่าฮ่า... ก่อนอื่นต้องแอบหัวเราะกับการตั้งชื่อบล๊อกของวันนี้
อิงกระแส "โคตรรักเอ็งเลย" สุดๆ ... ใครที่ยังไม่ได้ดูก็แนะนำให้รีบไปดูก่อนจะออก
ถึงแม้จะไม่ได้ชื่นชอบมากมาย
เพราะดูจบแล้วก็ยังมีข้อสงสัยในความเป็นมาของตัวละครไม่รู้หาย แต่อย่างไรเสีย
ก็มิเสียดายเงินที่ตีตั๋วเข้าไปดู :)

เอาล่ะ
มาเข้าเรื่องจริงจังกันบ้าง...

เมื่อสองอาทิตย์ก่อนไปร้านนายอินทร์ ท่าพระจันทร์
เพื่อตรวจสภาพแผงทั่วไป ก็เห็นนิตยสารเล่มหนึ่ง
เอาชายที่ได้ชื่อว่าเป็นปูชนียบุคคลของวงการอินดี้/เด็กแนวเมืองไทยมาขึ้นปก
...

เป็นนิตยสารฉบับเดิมที่เราเคยคิดว่า ...
หนังสือไรฟะ แพงอิ๊บอ๋าย!

เป็นนิตยสารฉบับเดิมที่เราเคยคิดว่า ...
คอลัมนิสต์แอบน่าสนใจนะเนี่ย
เป็นนิตยสารฉบับเดิมที่เราเคยคิดว่า ...
คนขึ้นปกโคตรน่าสนใจเลย
เป็นนิตยสารฉบับเดิมที่เราเคยคิดว่า ...
คอลัมน์กราฟฟิกอะไรของมันวะ ไม่เห็นจะเข้าท่า ไอ้สีเยอะๆนี่ใช่มั้ย
ที่ทำให้หนังสือราคาแพง

และก็เป็นนิตยสารฉบับเดิมที่เราเคยคิดว่า ... คราวหน้าไม่ซื้อแล้วโว้ยยยย...

แต่แล้วก็โดนจนได้ครับท่านผู้ชม...
โดนไอ้นิตยสารฉบับที่ว่านี่ดูดเงินออกจากกระเป๋าไปจนได้...

ขนาดว่าเป็นเล่มของเดือนเก่าแล้วนะ
แต่ปกหนังสือเค้าและเนื้อคอลัมน์เท่าที่เปิดผ่านๆมันเย้ายวนให้ซื้อเสียจริงๆ ...

ทั้งป๋าต. ทั้งน้าท.ว.จากนิตยสารเพลง ส.ส. เอาวะ! ซื้อก็ซื้อ!

ว่าแล้วก็เดินออกจากร้านนายอินทร์ไปแผงหนังสือตรงข้ามร้านน้อง
ท่าพระจันทร์ ...



เอ๋า... ก็คนเค้าหนับหนุนธุรกิจค้าปลีกรายย่อยอ่ะ
เหมือน "The Shop Around the Corner" ใน You've got mail ไง
เรื่องอะไรจะซื้อ Barnes & Noble ล่ะเน้อ....

... แหะๆ
จริงๆแล้วร้านเจ๊เค้าลดราคาให้น่ะ จากราคาเต็มเล่มละ 85 บาท --- ชู่ววววว์
อย่าเอ็ดไป ... เดี๋ยวคนเค้ารู้ว่าเรางก!

กลับมาเรื่องหนังสือต่อ...

ซื้อมาก็ลองเปิดผ่านๆระหว่างนั่งเรือข้ามฟากกลับบ้าน อืมๆ...
โอเคอ้ะ... สัมภาษณ์ป๋าเยอะดี ... โอ้ว มีเรื่องของณัฐ ประกอบสันติสุข
(นามแฝง) ช่างภาพที่เราชอบด้วย ดีจังๆๆๆ

จากนั้น
พอถึงบ้านก็เปิดดูทั้งเล่ม... อ่านพวกคอลัมน์อีเว้น หน้าสังคมจุ๊กจิ๊กๆ ...
แล้วก็มาลงท้ายที่หน้าสุดท้าย...

เริ่มอ่านหน้าสุดท้ายแบบจริงจังก่อนเลย

ชื่อคอลัมน์ "หน้าสุดท้าย" โดย
สุรศักดิ์ กาญจนภูษิต (นามแฝง) ภาพประกอบ โดย รักกิจ ควรหาเวช (นามแฝงอีกเช่นกัน)

ชื่อตอนว่า "การจัดการความเครียด"

ภาพประกอบทำได้เร้าใจมาก
เป็นตัวอักษรเหมือนบล็อกของหนังขายยาสมัยก่อน และเป็นรูปทหารยิงปืน ใส่ตัว ล.ลิง
ระเบิดตู้ม!!! โอเคอ่ะ ได้ใจความมากเพ่...

ใจเย็นๆ
ส่วนที่แย่กว่านั้นกำลังตามมา...

เอ่อ... ทั้งคอลัมน์
มีเนื้อหาอยู่ประมาณครึ่งหน้า ... และในเนื้อหาครึ่งหน้านั้น
ไม่มีสาระอะไรอยู่เลยแม้แต่น้อยยยยยยยย!!! ฮ่วย!!!
จะเขียนไปหาพระแสงของ้าวอะไรฟะ??? ไม่มีเจี๊ยกอะไรเลยจริงๆนะ...
เชื่อแล้วว่าคนเขียนมันเครียดจริง!

ยังก่อน... ยังไม่หมด...
หลังจากโดนหมัดฮุกขวาเข้าไปที่ใบหน้าซ้ายของเราเต็มๆ

หน้าเยินๆของเราก็สะบัดไปตามแรงปะทะ
แล้วย้อนกลับมาหยุดอยู่ที่หน้าหนังสือฝั่งตรงข้าม
ซึ่งก็คือปกหลังด้านในของไอ้หนังสือเพชฌฆาตนั่นเอง

เหมือนสวรรค์มีตา (หามีแววไม่)
ให้เราได้พบคำตอบจากหน้าที่แล้ว...

เพราะในปกหลังด้านในนั้น
มีprint ad ของเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ขวดสีเขียวตั้งตระหง่าน แบกกองเอกสารมากมาย
เป็นต้นว่า ... "สรุปการประชุม" "งบประมาณประจำปี" "บัญชีรายรับรายจ่าย"
...

โฆษณาชิ้นนี้มีคำโปรยว่า
"งานหนัก... แต่เอาอยู่"

อ.ม.น.อ.ค.
(นามแฝง) เครื่องดื่มเทรนด์ใหม่จากญี่ปุ่น ดื่มแล้วสดชื่น ลืมเครียด ถ้าเบื่อ
เหนื่อย เซ็ง หงุดหงิด ผ่อนคลายด้วย อ.ม.น.อ.ค.

และตบท้ายอีกว่า
"ชีวิตจะเครียดไปทำไม? อ.ม.น.อ.ค."

โอ้โห !!!
ตายไปเลยครับพี่น้อง...

อื้อหือ... ขายกว่านี้มีอีกมั้ย???
กระผมได้แต่นั่งนิ่งอึ้งไปพักใหญ่... แหม... ทำไปได้เนอะ...

รู้คับรู้...
ว่าบริษัทพี่มีชื่อเสียงในการทำ commercial art ออกมาให้ไม่น่าเกลียด...
แต่นี่มันทุเรศไปหน่อยป่ะ??? ขอใช้คำนี้เลยละกัน ...
เพราะทนแรงต่อยอัปเปอร์คัทจากการวาง ad
ที่จงใจขายอย่างนี้ไม่ไหว...

นึกว่าจะหนีพวก advertorial
จากบรรดาหนังสือผู้หญิงมาได้แล้วนะ...
มาเจอแบบนี้ในหนังสือที่ทำท่าว่าจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงบนแผง...
เซ็งเป็ดไปเลยครับท่านผู้ชม

ไม่รู้จะแจ้งข้อหาอะไรดี
ระหว่างจงใจวางแอดผิดที่ผิดทาง หรือ
ตั้งใจเขียนคอลัมน์ให้เข้ากะadฝั่งตรงข้าม

ร้ายแรงคับร้ายแรงทั้งสองข้อหา...
-_-"

ถ้าเราเป็นป๋าต. เราคงอายว่ะ ...
ได้มาขึ้นปกนิตยสารที่มีเนื้อในเป็นอย่างนี้ :(

เฮ้อ...
สงสัยต้องไปหาวิธีขจัดความเครียดอย่างที่เค้าแนะนำแล้วล่ะถ้างั้น...

ป.ล.
ผู้ที่อยากร่วมสนุกทายปัญหาอักษรย่อที่ปรากฏในบล็อกนี้สามารถมาโพสต์คอมเม้นต์เอาไว้ได้

รางวัลใหญ่สำหรับผู้ตอบถูกว่านิตยสารเซ็งใจฉบับนี้ชื่ออะไร จะได้รับตั๋วเดินทาง
กรุงเทพ เฮลซิงกิ ฟรี ไม่จำกัดจำนวน !!! ... (ตั๋วเดินทาง = ต้องเดินไปเองนะ อยากได้ของฟรีก็ลงทุนหน่อย..)